Al acht weken zijn we bezig met de spoetnik cursus. Er gaat echt een wereld voor me open. Eigenlijk kijk ik elke week weer uit naar een nieuwe opdracht. Ik vind het heerlijk om mijn blog op te leuken met allerlei goodies. Het is lastig om er de tijd voor te vinden, maar ik probeer het ‘s avonds thuis toch voor elkaar te krijgen.  Ik ben benieuwd hoe andere collega’s de tijd vinden om de opdrachten te doen. Aan de balie is het toch onhandig! Wel is het leuk om het samen met collega’s te delen.  Hoe doen jullie dat. Doen jullie het samen, of toch allemaal in je uppie? Ik ben benieuwd!!!

Een bibliotheek is de mooiste werkplek die er is. Ik voel me er als een vis in het water. Misschien vreemd voor iemand die afgestudeerd is als Logopediste, maar ja. Na mijn afstuderen heb ik wel een aantal jaren gewerkt als logopediste, maar dat waren altijd tijdelijke banen. Logopedistes worden wel eens zwanger en dan mocht ik de boel overnemen. Erg leuk, maar na een aantal jaren wilde ik toch wel eens meer vastigheid.

Een vriendin tipte mij voor een baan in de bibliotheek van de HAN. Vanaf het begin voelde ik me er helemaal thuis. Na ruim twee jaar, liep mijn contract af en moest ik weer op zoek. Gelukkig zocht men bij de Universiteitsbibliotheek in Nijmegen nog iemand en kon ik gelijk weer aan de slag. 

Ik geniet echt van mijn werk. Werk graag met het publiek en mijn collega’s zijn geweldig. Doe werk voor de ondernemingsraad en de vakbond. Toch na 10 jaar, begint er iets te kriebelen. Heb ik misschien toch meer in mijn mars? Wil ik dit werk altijd blijven doen? Maar wat dan? Iets met meer verantwoordelijkheid? Maar ik heb toch wel een heerlijke werkplek. Dilemma, dilemma. Ach, de tijd zal het leren!